My East Africa, Madagascar & other wildlife photos

www.flickr.com More of my East Africa photos
www.flickr.com More of my Madagascar photos
www.flickr.com More of my other wildlife spotting photos

Tuesday, December 1, 2009

Wat de boer niet koelt, dat vreet ie niet

Vorig jaar in Madagaskar zag ik slagerijtjes langs de weg. Het vlees hing aan haken. In de open lucht, in de zon. Toegankelijk voor vliegen en wandelend winkelpubliek. Ik zou het niet direct winkelpubliek noemen, gewoon locals die naar de markt gingen, maar winkelpubliek klinkt beter. Ik wilde het op de foto zetten. Bizar. Repen vlees. Ongekoeld. Ongezond. Ik zou me er niet aan wagen. Dacht ik. Ongenuanceerd.

In Oost-Afrika zijn dezelfde houten k(r)otten waar het vlees verkocht wordt. Of vis op de markt. Geen ijs. Wel zon, zee en vliegen. Dat zee staat er niet alleen voor de versteende uitdrukking: de visverkopers zijn druk in de weer met zeewater over de vis sprenkelen.

Vermijd ik al het ongekoelde vlees of de vis? Als onze kok tijdens de drieweekse rondreis vlees kocht, kwam het echt niet van de diepvriesslager. De treeën eieren - half Barneveld hebben we er doorheen gejaagd - stonden onderin de truck. Ongekoeld. Bij grote hitte van een soms lichtgebakken metalen truck. Een voorraad die 2 weken meegaat. Niemand is er ziek van geworden.

Waarom doen we in Nederland zo moeilijk? Vroeger lieten we het vlees weken lang besterven - ongekoeld - zodat het adellijk werd. Mals, omdat de cellen kapot gingen. Bedorven eigenlijk.

In Tanzania spelen een aantal dingen mee en het is heel simpel. Planning. Zijn ze niet goed in. Vlees kopen voor 2 weken? Beest slachten en volgende week verkopen? Vis van eergisteren? Welnee. Vanmorgen vangt de visser vis, vanmorgen op de markt, vandaag verkocht, vanavond gegeten. Met het vlees net zo, vanmorgen geslacht, vandaag of morgen gegeten. Het vlees heeft geen toevoegingen. Er is geen water in gespoten. Het ligt niet al 4 weken in de koeling van de AH.

Heel simpel. Het vlees en de vis hebben geen tijd om te bederven. Niet gekoeld maakt niet uit als je het vandaag toch opeet. Mishkaki - kebab op een stokje - op straat eten is meest geen punt. Dun. Goed verhit. Alles dood. Hetzelfde met de rest van de warme maaltijd: alles is een paar keer flink verhit. Voor jou opnieuw. Alles tig keer dood. Gewoon niet denken, lekker eten. Nergens last van.

Ik maak me dus weinig zorgen over ongekoelde producten - op zuivel na. En dat besterven dan? Doen ze niet. Daar wordt het vlees mals van. Vlees moet je flink op kauwen. Zo hoort het. Zo is het lekker. Ik zat met vriendin A. - een Tanzaniaanse - op de food market in Forodhani Gardens op Zanzibar. Zij at kipspiesjes. Ze gooide met vertrokken gezicht stukjes kip richting de bedelende katten. Te mals. Dat blieft een Tanzaniaan niet.

2 comments:

  1. Weet je?
    Ik bak gewoon nog wat patat. ;)





    ....Ehhhh....Tja....Gewoon 'ik' is het nu.

    ReplyDelete
  2. Heb vooral de kroketten en bitterballen gemist in Tanzania...

    ReplyDelete